Kako je uređena zastarelost u poreskom pravu i koji je to period koji Poreska uprava može proveravati u svojim poreskim kontrolama – jedno je od pitanja koja uvek zavređuju pažnju poreskih obveznika i na koje ćemo nastojati da odgovorimo u ovom tekstu
Imajući u vidu specifičnost računanja rokova zastarelosti u poreskom pravu, kao i, donedavno, različit tretman poreskih obaveza po osnovu doprinosa za obavezno socijalno osiguranje, u ovom tekstu donosimo opšta pravila o zastarelosti i kontroli u skladu sa poreskim propisima, uz detaljan osvrt na način sprovođenja poreske kontrole.
Pojam poreske kontrole
Prema Zakonu o poreskom postupku i poreskoj administraciji („Sl. glasnik RSˮ, br. 80/2002, 84/2002 – ispr., 23/2003 – ispr., 70/2003, 55/2004, 61/2005, 85/2005 – dr. zakon, 62/2006 – dr. zakon, 63/2006 – ispr. dr. zakona, 61/2007, 20/2009, 72/2009 – dr. zakon, 53/2010, 101/2011, 2/2012 – ispr., 93/2012, 47/2013, 108/2013, 68/2014 i 105/2014, u daljem tekstu: Zakon), Poreska uprava, pored ostalog, vodi prvostepeni i drugostepeni poreski postupak, otkriva poreska krivična dela i prekršaje i njihove izvršioce, te podnosi nadležnom prekršajnom sudu zahteve za pokretanje prekršajnog postupka za poreske prekršaje, izdaje prekršajne naloge za određene prekršaje i obavlja druge poslove koji su propisani u Zakonu.
U okviru obavljanja Zakonom poverenih poslova, poreska uprava sprovodi i poreske kontrole na osnovu godišnjeg ili vanrednog plana. Navedeni planovi nisu proizvoljni i neophodno je da budu zasnovani na objektivnoj oceni poreskog značaja i poreskog rizika za sprovođenje kontrole. To znači da je pri utvrđivanju godišnjeg ili vanrednog plana obavezno izvršiti procenu uticaja poreske kontrole na efikasnost naplate poreza u okviru određenih delatnosti.
Sâm pojam poreske kontrole propisan je u Zakonu. Naime, poreska kontrola predstavlja postupak provere i utvrđivanja zakonitosti i pravilnosti ispunjavanja poreske obaveze, a koji obavlja Poreska uprava. Prema načelu postupanja u dobroj veri, učestalost i trajanje poreske kontrole neophodno je ograničiti na nužnu meru.
Zakon razlikuje 3 vrste poreske kontrole:
1) kancelarijsku kontrolu;
2) terensku kontrolu, i
3) radnje u cilju otkrivanja poreskih krivičnih dela.
Kancelarijska kontrola
Kancelarijska kontrola je kontrola podataka, koje je iskazao poreski obveznik u poreskoj prijavi, poreskom bilansu, računovodstvenim izveštajima i drugim evidencijama, a vrši se upoređivanjem podataka upisanih u poreskom računovodstvu i drugim službenim evidencijama, s podacima dostavljenim od poreskog obveznika. Ova vrsta kontrole se, kao što i sâm naziv navodi, obavlja u prostorijama (kancelarijama) Poreske uprave.
Postupak započinje dostavljanjem poziva Poreske uprave poreskom obvezniku da lično ili preko poreskog punomoćnika učestvuje u postupku kancelarijske kontrole, kao i da u roku koji je odredila Poreska uprava dostavi zahtevana objašnjenja i dokumentaciju. Neodazivanje poreskog obveznika ili njegovog poreskog punomoćnika nema za posledicu odlaganje početka postupka kancelarijske kontrole.
Pored matematičke tačnosti, predmet kontrole je potpunost i formalna ispravnost poreskih prijava i drugih dokumenata koje je dostavio poreski obveznik u skladu sa Zakonom. Ukoliko se prilikom kontrole utvrdi formalna neispravnost, matematička ili druga greška, kao i drugi eventualni tehnički propusti učinjeni prilikom podnošenja poreske prijave, Poreska uprava je dužna da poreskom obvezniku naloži otklanjanje uočenih nepravilnosti. Shodno navedenom, poreski inspektor će u predmetnom slučaju doneti zaključak kojim će poreskom obvezniku naložiti da u roku od tri dana otkloni greške, odnosno izvrši dopunu poreske prijave ili druge dostavljene dokumentacije.
Ukoliko poreski obveznik ne postupi po navedenom zaključku, Zakonom je propisano da će se smatrati da poreska prijava ili druga dokumentacija nije podneta Poreskoj upravi.
Nasuprot tome, ukoliko se prilikom obavljanja kancelarijske kontrole utvrdi postojanje nepravilnosti u pogledu podataka od značaja za utvrđivanje visine poreske obaveze (pogrešno obračunata poreska osnovica, nepravilna primena poreskih podsticaja ili poreskih stopa i dr.), poreski inspektor će sačiniti zapisnik o kontroli. Na navedeni zapisnik poreski obveznik može podneti primedbe u roku od pet dana od dana prijema osporenog zapisnika, koje je poreski inspektor dužan da razmotri u roku od pet dana od dana prijema primedaba. Posledično, poreski inspektor će sačiniti i dopunu zapisnika.
Navedeni zapisnici predstavljaju osnov za donošenje poreskog rešenja, koje je neophodno doneti u roku od 60 dana od dana dostavljanja zapisnika, odnosno dopunskog zapisnika. Predmetno rešenje nalaže poreskom obvezniku i da podnese poresku prijavu u kojoj otklanja utvrđene nepravilnosti, ako je poreska prijava osnov za evidentiranje iznosa utvrđenog poreza. Ukoliko je, međutim, poreski obveznik ne podnese, Poreska uprava će poresku prijavu podneti umesto poreskog obveznika.
Terenska kontrola
Drugi vid poreske kontrole jeste terenska kontrola. Zakon je definiše kao skup radnji kojima poreski inspektor, na osnovu naloga za kontrolu, proverava zakonitost u radu i pravilnost ispunjavanja poreskih obaveza poreskih obveznika. Dodatno, pojedine radnje u okviru određenih postupaka terenske kontrole obavlja poreski kontrolor. U postupku terenske kontrole, poreski inspektor (ima pravo da) koristi i podatke koji su prikupljeni u postupku kancelarijske kontrole.
U postupku terenske kontrole, poreski inspektor je u obavezi da poreskom obvezniku pokaže službenu legitimaciju, dok je poreski kontrolor obavezan da pokaže ili službenu legitimaciju ili rešenje o ovlašćenju.
Zakon propisuje mogućnost odlaganja početka sprovođenja terenske kontrole u slučaju da poreski obveznik podnese obrazložen usmeni prigovor. Navedeni prigovor mora biti izjavljen i u pisanom obliku i dostavljen Poreskoj upravi u roku od 24 časa od prijema naloga za početak poreske kontrole. Izjavljivanje ovog prigovora, međutim, ne obavezuje poreskog inspektora na odlaganje početka sprovođenja terenske kontrole. Naime, Zakonom je propisano da ako poreski inspektor oceni da je usmeni prigovor izjavljen u cilju ometanja terenske kontrole, poreski inspektor ima pravo da započne postupak kontrole, uz obavezu da u zapisniku navede razloge za donošenje takve odluke.
U slučaju odlaganja početka kontrole po podnetom prigovoru, Poreska uprava je dužna da donese zaključak na koji poreski obveznik nema pravo žalbe.
Nasuprot kancelarijskoj kontroli koja se vrši u prostorijama Poreske uprave, terenska kontrola se obavlja u poslovnim prostorijama poreskog obveznika ili, u zavisnosti od predmeta kontrole, na drugom mestu (skladište, magacin i dr.). U slučaju vršenja poreske kontrole u poslovnim prostorijama obveznika, on je dužan da poreskom inspektoru obezbedi odgovarajuće mesto za rad. U slučaju terenske kontrole koja se ne obavlja u poslovnim prostorijama poreskog obveznika, poreski inspektor ima dužnost da pregleda prostorije i da o tome sačini belešku, koja se mora uneti u zapisnik o terenskoj kontroli.
Terenska kontrola se, po pravilu, obavlja u toku radnog vremena poreskog obveznika, a izuzetno i po isteku radnog vremena, ukoliko poreski obveznik na to pristane ili ukoliko tako nalaže cilj predmetne kontrole.
Radi osiguranja pravilnog utvrđivanja relevantnog činjeničnog stanja u postupku kontrole, poreski inspektor ima pravo da u formi zaključka (protiv kog poreski obveznik nema pravo na pravni lek) privremeno zapečati poslovni ili skladišni prostor poreskog obveznika po isteku radnog vremena poreskog obveznika, ali najduže do početka radnog vremena poreskog obveznika prvog narednog radnog dana.
Zakon, takođe, propisuje obavezu poreskog obveznika da učestvuje u utvrđivanju činjeničnog stanja i da na zahtev poreskog inspektora daje obaveštenja i izjave.
Osim toga, poreski obveznik je dužan da poreskom inspektoru omogući uvid u stanje sirovina, reprodukcionog materijala, poluproizvoda, gotovih proizvoda i robe i opreme, kao i da omogući uvid u poslovne knjige, evidencije i drugu dokumentaciju ili isprave. Ukoliko poreski obveznik nije u mogućnosti da prisustvuje terenskoj kontroli, dužan je da imenuje lice koje će u njegovo ime izvršavati ove obaveze.
U vršenju terenske kontrole poreski inspektor može usmeno zahtevati podatke, odnosno uvid u dokumentaciju i od zaposlenih lica kod poreskog obveznika ili drugih lica, a ona su dužna da podatke, odnosno dokumentaciju kojom raspolažu učine dostupnim poreskom inspektoru.
Nakon završene terenske kontrole u prostorijama poreskog obveznika, poreski inspektor o tome sastavlja zapisnik. Svaku stranicu zapisnika poreski inspektor mora označiti rednim brojem i uredno je potpisati. Ovakav zapisnik dostavlja se poreskom obvezniku u roku od 5 dana od dana završetka terenske kontrole.
Na dostavljeni zapisnik o terenskoj kontroli poreski obveznik ima pravo da podnese primedbe u roku od osam dana od dana prijema zapisnika.
Ukoliko u primedbama na dostavljeni zapisnik o terenskoj kontroli poreski obveznik iznese nove dokaze i činjenice, zbog kojih bi trebalo promeniti činjenično stanje utvrđeno u zapisniku ili izmeniti ranije pravne ocene, poreski inspektor će o takvim dokazima i činjenicama ili o novim pravnim ocenama sastaviti dopunski zapisnik na koji poreski obveznik ne može izjaviti prigovor.
Shodno tome, ako se u postupku terenske kontrole utvrdi da poreski obveznik nije pravilno primenio propise prilikom utvrđivanja poreza ili ih nije pravilno primenio, na osnovu zapisnika o izvršenoj terenskoj kontroli, odnosno dopunskog zapisnika, Poreska uprava donosi rešenje o utvrđivanju poreza u roku od 60 dana od dana dostavljanja zapisnika, odnosno dopunskog zapisnika o terenskoj kontroli.
Navedenim rešenjem Poreska uprava nalaže poreskom obvezniku da podnese poresku prijavu u kojoj otklanja utvrđene nepravilnosti, ako je poreska prijava osnov za evidentiranje iznosa utvrđenog poreza iz rešenja. Ukoliko poreski obveznik ne podnese poresku prijavu po nalogu Poreske uprave, Poreska uprava će podneti poresku prijavu umesto poreskog obveznika.
Otkrivanje poreskih krivičnih dela
Otkrivanje poreskih krivičnih dela i njihovih izvršilaca obavlja Poreska policija.
Poreska krivična dela su krivična dela koja su utvrđena Zakonom ili drugim zakonom, a koja kao moguću posledicu imaju potpuno ili delimično izbegavanje plaćanja poreza, sačinjavanje ili podnošenje falsifikovanog dokumenta od značaja za oporezivanje, ugrožavanje naplate poreza i poreske kontrole, nedozvoljen promet akciznih proizvoda i druge nezakonite radnje koje su u vezi sa izbegavanjem plaćanja poreza i pomaganjem u izbegavanju plaćanja.
U cilju otkrivanja poreskih krivičnih dela i njihovih izvršilaca, poreska policija u predistražnom postupku ima ovlašćenja da postupa kao organ unutrašnjih poslova i ima pravo da preduzima sve radnje u skladu sa zakonom, osim ograničenja kretanja. U skladu sa odredbama zakona kojim se uređuje krivični postupak, poreska policija može pozivati i saslušavati osumnjičenog, uključujući i njegovo prinudno dovođenje. Takođe, shodno Zakonu, poreska policija pre pokretanja krivičnog postupka može izvršiti pretresanje stana, poslovnih ili drugih prostorija, prevoznih sredstava i lica, kada postoje osnovi sumnje da je izvršeno poresko krivično delo i izvršiti privremeno oduzimanje predmeta koji mogu poslužiti kao dokaz u krivičnom postupku za poreska krivična dela.
Radi pretresanja stana i drugih prostorija poreska policija, međutim, mora imati naredbu suda i mora obezbediti prisustvo dva svedoka.
Ukoliko prilikom sprovođenja Zakonom propisanih ovlašćenja poreska policija osnovano očekuje otpor. Ministarstvo unutrašnjih poslova će na osnovu zahteva poreske policije pružiti pomoć u cilju omogućavanja sprovođenja izvršenja pomenutih ovlašćenja poreske policije.
Ako u toku poreske kontrole poreski inspektor utvrdi da činjenice i okolnosti ukazuju na postojanje osnova sumnje da je izvršeno poresko krivično delo, dužan je da o tome sastavi izveštaj i da ga, zajedno s pribavljenim dokazima, odmah dostavi nadležnom rukovodiocu Poreske uprave koji je dužan da ga, s dokazima, u roku od 24 sata od prijema izveštaja prosledi rukovodiocu poreske policije. U slučaju da činjenice i okolnosti ukazuju na postojanje osnova sumnje da je izvršeno krivično delo iz drugih oblasti ili prekršaj za koji Poreska uprava nije nadležna, Poreska uprava podnosi odgovarajuću prijavu nadležnom državnom organu, na način propisan u Zakonu.
Zastarelost u poreskom pravu
Zakon reguliše institut zastarelosti u poreskom pravu. Odredbe Zakona o zastarelosti odnose se na sve poreske oblike, kao i na izvorne prihode jedinica lokalne samouprave, ali i na doprinose za obavezno socijalno osiguranje. Takođe, ovim odredbama podležu i sporedna poreska davanja – kamate po osnovu dospelog, a neplaćenog poreza, kao i troškovi postupka prinudne naplate poreza.
U tom smislu, pravo Poreske uprave na utvrđivanje i naplatu poreza i sporednih poreskih davanja zastareva za pet godina od dana kada je zastarelost počela da teče. Za razliku od drugih grana prava, zastarelost u poreskom pravu počinje da teče u slučaju prava na utvrđivanje poreza i sporednih poreskih davanja od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je trebalo utvrditi porez, odnosno sporedno poresko davanje. S druge strane, zastarelost prava na naplatu poreza i sporednih poreskih davanja počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je obaveza poreskog dužnika dospela za plaćanje.
Zakonom je propisana i zastarelost prava na povraćaj i refakciju, odnosno refundaciju poreza i sporednih poreskih davanja. Tako je Zakonom propisan rok od 5 godina od dana od kada je zastarelost počela da teče, u kojem poreski obveznik može zahtevati povraćaj, poreski kredit, refakciju i refundaciju, kao i namirenje dospelih obaveza putem preknjižavanja poreza i povraćaj sporednih poreskih davanja. U ovom slučaju zastarelost počinje da teče od prvog dana naredne godine od godine u kojoj je poreski obveznik stekao pravo na povraćaj, poreski kredit, refakciju i refundaciju, kao i namirenje dospelih obaveza putem preknjižavanja poreza i povraćaj sporednih poreskih davanja. Protekom navedenog roka pravo poreskog obveznika se smatra zastarelim.
Kada je reč o rokovima za zastarelost pokretanja i vođenja prekršajnog postupka, primenjuju se drugačija pravila. Naime, rokovi za zastarelost se u ovom slučaju računaju od dana od kada je prekršaj učinjen, a ne od isteka godine, kao u prethodno navedenim slučajevima. Tako, prekršajni postupak za koji u skladu sa zakonom zahtev za pokretanje podnosi Poreska uprava ne može se pokrenuti ni voditi ako protekne pet godina od dana kada je prekršaj učinjen.
Prekid i zastoj zastarelosti
Zakon propisuje institut prekida zastarelosti. Shodno navedenom institutu, zastarelost se prekida svakom radnjom Poreske uprave preduzetom protiv poreskog dužnika u cilju utvrđivanja i naplate poreza i sporednih poreskih davanja. Nakon prekida, zastarelost počinje teći iznova, a vreme koje je proteklo pre prekida ne računa se u rok zastarelosti.
Osim toga, Zakon propisuje i institut zastoja zastarelosti, a koji se prema odredbama Zakona ne računa u rok zastarelosti. Prema Zakonu, period zastarelosti se produžava:
1) za vreme od pokretanja upravnog spora do pravnosnažnosti sudske odluke, i
2) za vreme kad je drugim zakonom propisano da poreski postupak ne može otpočeti, odnosno da se započeti poreski postupak prekida.
Pravo na utvrđivanje i naplatu poreza i sporednih poreskih davanja, međutim, uvek zastareva u roku od deset godina od isteka godine u kojoj je porez trebalo utvrditi ili naplatiti. Nakon isteka ovog roka, poreska uprava po službenoj dužnosti donosi rešenje o prestanku poreske obaveze.
Umesto zaključka
Uzimajući u obzir sve navedeno, Poreska uprava u postupku kontrole ima pravo da proverava poslovanje, odnosno podatke od značaja za utvrđivanje poreske obaveze i da utvrdi nepravilnosti i eventualnu poresku obavezu u periodu koji je duži od pet kalendarskih godina. Shodno tome, a prema analiziranim odredbama Zakona, pravo Poreske uprave na utvrđivanje i naplatu poreza i sporednih poreskih davanja za sve poreske oblike za koje je rok zastarelosti počeo da teče 1. januara 2011. godine zastareva tek 31. decembra 2015. godine.
Imajući to u vidu, a u cilju izbegavanja visokih zakonskih kazni, kao i ekonomske štete koju poreski obveznici mogu snositi usled pogrešne primene poreskih propisa, neophodno je vrlo pažljivo i studiozno pristupiti ispunjavanju poreskih obaveza. Jedna greška prilikom ocene relevantnog činjeničnog stanja i primene poreskih propisa može dovesti do toga da se u postupku poreske kontrole koja nastupi i nakon više od pet godina izrekne kazna u skladu sa poreskim propisima.
NAPOMENA AUTORA #1
Nalog za terensku kontrolu se, u skladu sa Zakonom, dostavlja poreskom obvezniku neposredno pre početka kontrole. U slučaju vanredne kontrole, kontrole menjačkog poslovanja, kontrole priređivanja igara na sreću i kontrole evidentiranja prometa preko fiskalnih kasa, postupak terenske kontrole otpočinje bez dostavljanja naloga za terensku kontrolu poreskom obvezniku.
NAPOMENA AUTORA #2
Po odobrenju suda, a radi vršenja terenske kontrole, poreski inspektor ima pravo da uđe i u stan poreskog obveznika, uz zagarantovanu mogućnost poreskog obveznika da prisustvuje pregledu stana, zemljišta ili prostorija. Ukoliko, međutim, poreski obveznik ne koristi mogućnost da prisustvuje pregledu, a poreski inspektor oceni da se time onemogućava ili odlaže vršenje terenske kontrole, kontrola se može izvršiti i bez prisustva poreskog obveznika, uz obavezno prisustvo dva punoletna svedoka i unošenje činjenica o tome u zapisniku o izvršenoj terenskoj kontroli.
NAPOMENA AUTORA #3
Ako su primedbe na zapisnik o izvršenoj terenskoj kontroli blagovremeno podnete na stranom jeziku, smatraće se da su blagovremeno podnete ako se u roku od naredna dva dana dostavi prevod primedaba na srpski jezik overen od ovlašćenog lica, tj. sudskog tumača.
NAPOMENA AUTORA #4
Primera radi, ukoliko je obaveza utvrđivanja poreza nastala 20. juna 2014. godine, zastarelost prava na utvrđivanje poreza i sporednih poreskih davanja počinje da teče od 1. januara 2015. godine. Dalje, ukoliko je poreska obaveza dospela za naplatu 15. jula 2014. godine, zastarelost prava na naplatu poreza i sporednih poreskih davanja počinje da teče od 1. januara 2015. godine. Rok za zastarelost prava na povraćaj više plaćenog poreza na koje je poreski obveznik stekao pravo 5. avgusta 2014. godine, počinje da teče 1. januara 2015.
Konačno, ukoliko je poreski prekršaj učinjen 1. oktobra 2014. godine, rok za zastarelost počinje da teče od 1. oktobra 2014. godine.
NAPOMENA AUTORA #5
U slučaju doprinosa za obavezno socijalno osiguranje, napominjemo da se prema izmenama Zakona od 30. maja 2013. godine („Sl. glasnik RSˮ, br. 47/2013) odredbe o zastarelosti primenjuju na sve javne prihode, što uključuje i doprinose za obavezno socijalno osiguranje. Odredbe zakona pre navedenih izmena, međutim, precizirale su da se odredbe zakona o zastarelosti prava na utvrđivanje, naplatu i povraćaj ne primenjuju na doprinose za obavezno socijalno osiguranje.
Shodno navedenom, obaveze za doprinose za obavezno socijalno osiguranje koje su dospele pre navedenih izmena zakona (dakle, koje su dospele zaključno sa 29. majem 2013. godine) ne zastarevaju.
NAPOMENA AUTORA #6
Poreske obaveze koje je trebalo utvrditi zaključno sa 31. decembrom 2009. godine u trenutku objavljivanja ovog teksta zastarele su. Zastarelost poreskih obaveza koje je trebalo utvrditi u toku 2010. godine, pod uslovom da nije bilo prekida ili zastoja zastarelosti, nastupa, međutim, tek 1. januara 2016. godine.
Utvrđivanje poreske obaveze licu koje obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost
Terenska kontrola kod lica koje obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost, vrši se bez plana kontrole i naloga za kontrolu. Ako se u postupku terenske kontrole utvrdi da lice obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost, poreska obaveza tom licu utvrđuje se rešenjem, primenom metode procene poreske osnovice parifikacijom u skladu sa Zakonom. Poreska obaveza po osnovu prihoda ostvarenih obavljanjem neregistrovane, odnosno neprijavljene delatnosti utvrđuje se primenom poreske stope po kojoj se utvrđuje i plaća porez na dohodak građana na druge prihode, ali bez priznavanja normiranih troškova.
Rešenje o utvrđivanju poreza dostavlja se licu koje obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost s nalogom da u roku od 45 dana od dana dostavljanja rešenja, kod nadležnih organa izvrši registraciju, odnosno prijavu te delatnosti i plati utvrđenu poresku obavezu na propisane uplatne račune javnih prihoda i otkloni druge utvrđene povrede poreskih propisa.
Osim toga, poreski inspektor može rešenjem privremeno oduzeti robu koju je zatekao u kontroli ukoliko se u postupku terenske kontrole utvrdi da je lice koje je obavljalo neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost stavljalo robu u promet.
Takođe, poreski inspektor rešenjem može privremeno oduzeti opremu kojom obveznik obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost koju zatekne u postupku terenske kontrole. Privremeno oduzeta oprema može se ostaviti na čuvanje licu od koga je privremeno oduzeta ukoliko se proceni da bi troškovi oduzimanja i čuvanja bili nesrazmerno veliki u odnosu na poresku obavezu.
Konačno, ukoliko lice koje obavlja neregistrovanu, odnosno neprijavljenu delatnost u propisanom roku izvrši registraciju, odnosno prijavu delatnosti, plati utvrđenu poresku obavezu i otkloni druge utvrđene nepravilnosti, stiče pravo da mu se vrati oduzeta roba, osim robe podložne kvarenju i robe čije čuvanje iziskuje velike troškove (s obzirom na to da se ova roba u skladu sa Zakonom prodaje neposrednom pogodbom, bez odlaganja). U suprotnom, oduzeta roba se prodaje u postupku javne prodaje oduzetih stvari u skladu sa članom 134. Zakona. U ovom slučaju može se reći da se radi o nelogičnosti samog Zakona propisivanjem odredbe o vraćanju privremeno oduzete robe ukoliko lice u propisanom periodu izvrši registraciju, odnosno prijavu delatnosti, plati utvrđenu poresku obavezu i otkloni druge utvrđene nepravilnosti. Naime, suštinski vraćanjem oduzete robe sâm Zakon ne propisuje dovoljnu kaznu za zaista težak prekršaj kao što je obavljanje neregistrovane, odnosno neprijavljene delatnosti.